End of the beginning.

Dus, de afgelopen paar weken zijn totale chaos geweest voor me. Het begon een week voor de vakantie en ik had me voorbereid voor een week met Chris. Donderdag vertrokken en het was een geweldige week. Nu ben ik terug in saaie Downham Market en nadruk op Saai, er is hier echt helemaal niks te doen. Ik realiseer me dankzij de week in Edinburgh hoe saai mijn leven is geworden. Ik heb geen drup alcohol in me gehad sinds mijn vaarwel feest! Nou wil ik niet klinken als een alcoholic maar serieus, feestjes en zelfs gewoon met vrienden zijn, is niet meer. Het leven draait alleen maar om College. Mijn weekenende zijn gevult met huiswerk maken omdat ik niks beters te doen heb. Het is erg depri makend. College daarintegen is geweldig, geen woord over te klagen. De vrienden die ik daar heb zijn geweldig en de lessen zijn daadwerkelijk educatief. Het is alsof ik mijn leven in Nederland compleet heb gewisseld - Nederland; Geen school en top vrienden. Engeland; Top school en geen vrienden. Nou weet ik ook wel dat het pas het begin is, maar het is zo moeilijk om niet depressief te raken. Ik voel soms alsof verhuizen niet de juiste keuze voor mij is. Ik wou dat ik weer op het Niftarlake zat en ik beide gewoon goed had. Dankzij Edinburgh heb ik de keuze gemaakt om wanneer ik 18 ben, te verhuizen. Ookal is dat pas in 5 maanden tijd, de voorbereiding die ik moet treffen zijn stressverwekend. Maar ondanks dat ben ik bereid om het te doen. Ik kan hier niet leven, het gevoel dat ik hier krijg maakt me echt depressief en ik voel alsof ik hier niet thuis hoor. Mijn huis is niet mijn thuis en dat is niet echt fijn. Oh, ik ga proberen om naar Edinburgh te verhuizen trouwens. Het is nu nog niet mogelijk, maar wanneer ik 18 ben, heb ik volledig controle over mijn spaarrekening, dat geeft me de mogelijkheid om te gaan zoeken naar een kamer. Een baan zoeken dat mij kan helpen met voedsel en een opleiding zodat ik in Uni kan komen, heb ik al gevonden. Het gene wat ik nu moet doen is me rijbewijs halen, me passport halen, me opleiding hier afronden en dan er vandoor, het echte volwassen leven in. Ik ben zo ontzettend bang maar ik weet dat dit is wat ik wil doen. Het is wat ik wil doen. Ik schrijf hier snel weer wanneer er wat gebeurt en wanneer er verandering in mijn leven komt, dit is zo'n beetje wat er nu speelt in mijn leven.

Met Vriendelijke Groet.

Obi-wan

Sorry

Mensen, ik kan totaal niet meer schrijven. Writers block - not too much fun. Ik ga hier snel weer wat aan toepassen, maar niet vandaag. Sorry als je hier af en toe naar kijkt en wat nieuws verwachts. Het gebeurt snel, hopelijk haha.

Home.

Het is eindelijk zover, na maanden van weten en plannen is het uiteindelijke gebeurt.
Ik woon in Engeland. Dowham Market om precies te zijn. Een klein dorpje vol met oude mensen en irritante 18e jarige die niks beters te doen hebben dan stoer auto rijden en dingen breken. Pff, het lijkt wel Maarssen.
Mijn huis ziet er geweldig uit, kleiner dan ik had verwacht maar ik kan niet klagen. Mijn kamer is een stuk groter dan wat ik gewend ben en het beste is; ik heb een dubbel bed haha.

10 minuten met de trein hier vandaan is een stad genaamd King's Lynn.
Een stad waar ik morgen en voor de rest van de komende 2 jaar waarschijnlijk naar toe zal gaan voor College en eventueel enig nachtleven.
Ik ben ontzettend zenuwachtig en bang voor wat er komen zal.
Voor de mensen die dit nog nooit hebben meegemaakt en zich afvragen waarom ik zo bang ben om naar een nieuwe school te gaan, zal ik het uitleggen;

Het is voornamelijk vanwege het feit dat alles (en daarbij bedoel ik ook echt daadwerkelijk ALLES) nieuw is. Het feit dat ik niemand (geld hetzelfde als bij ''alles'') ken. Een nieuwe start, een nieuw leven.
Een nieuw alles voor 2 jaar lang. Gaat het leuk worden? Gaat het moeilijk worden? en wie worden mijn ''nieuwe'' vrienden?

Maar ja, genoeg over mijn angst. Het leven gaat beginnen as from tomorrow.
Na 8 maanden ongeveer van geen school te hebben, na 3 weken van plezier in Schotland begint nu het echte werk.

En dan heb ik het niet eens over het gezeik van veraf.
Hopelijk kan ik daar meer over vertellen wanneer dat geregeld is.

Voor nu hoop ik dat iedereen gezond is en z'n leven op orde heeft.

(& Ik mis jullie)

Change. '09

Pff, vandaag was een dag dat mij liet inzien hoe erg alles aan het veranderen is.
Voor de mensen die het nog niet weten, vandaag heb ik meegeholpen met het verhuizen van spul naar mijn pa's huis in Nieuwegein.
Het was ontzettend raar om aan het eind van alles te zien hoe erg een ander huis leek op het huis waar je al jaren gewoond had en opgegroeid was.
Ook om, wanneer ik eenmaal thuis was, te zien hoe leeg een woonkamer/huis wel niet kan wezen.
Beetje bij beetje begin ik me te realiseren dat alles steeds dichterbij komt. Hoe een verhuizing van spul dat je niet erg intresseert opeens een groot waarde op zich heeft en je het niet wilt verplaatsen naar een huis dat je niet kent.
Natuurlijk besef ik me wel dat ik er vandoor ga en zo'n beetje 4 weken geleden alweer besefte ik me ook wel dat het serieus was, alleen vandaag was weer zo'n ''wow'' moment waar ik even op adem moest komen en alles goed moest opnemen wat er precies gebeurde.

4 weken geleden wist ik dat ik terug zou komen, alleen ik wist niet dat het voor 2 weken zou zijn. Ik wist niet dat ik zou moeten meehelpen met verhuizen en op dit moment ben ik toch wel blij dat ik hier ben.
Jammer genoeg zijn de gebeurtenissen niet gegaan zoals gepland en ik voel me nog steeds schuldig om het feit dat ik mijn vrienden vaarwel zei, terwijl ik hier nu toch weer ben.
Zoals ik eerder zei; ik ben ook wel hardstikke blij dat ik ze toch weer zie, alleen het voelt anders.

Maar ter conclusie, want ik praat weer eens veels te veel en ik herhaal mezelf; ik had deze ervaring toch wel nodig om in te zien dat het echt is en dat ik op 15 augustus toch het land ga verlaten. Ik denk ook dat met de gebeurtenissen van vandaag ik er meer klaar voor sta om mijn leven te veranderen.
En dat gaat ook gebeuren. Mijn leven staat op het punt te veranderen. Dat gezegd ben ik ontzettend bang voor de toekomst. Alleen gelukkig ben ik er wel klaar voor en ik heb altijd de hulp van vrienden als ik hun hulp nodig heb.

Welcome back! .. well, sort of.

Het is raar om weer na een lange tijd wat te schrijven over het dagelijks leven.
Zoals maar weinig van jullie weten, heb ik een klein dagboek op mijn laptop staan waar ik dingen schrijf, zodat ik mijn ideen en gedachtes kan opschrijven.
Deze keer doe ik het anders en aangezien er veel dingen veranderen in mijn leven, wil ik graag jullie, mijn vrienden, gedachtes van mij laten lezen en als er bepaalde dingen gebeuren, jullie op de hoogte ervan brengen.
Zodat jullie weten wat er in mijn leven speelt, ook al ben ik heel ergens anders.
Een manier om voor mij te schrijven wat mij intresseerd en irriteerd en om jullie op de hoogte te houden.
Alleen nu vraag ik me af, of iemand dit gaat lezen.
Dus hier begint mijn verhaal;
Op het moment ben ik weer terug in Nederland.
Zaterdag 25 Juli vertrok ik van een plek waar ik niet weg wou gaan.
Misschien wel weg van de plaats aangezien ik niet altijd de gast kan uithangen, maar niet weg te hoeven gaan met een vluchtnummer.
Nederland had ik op 9 Juli verlaten. Vrienden vaarwel gezwaaid en gehuild om het feit dat ik iedereen ontzettend zou missen.
Nu ben ik terug. Niet eens 3 weken later. Met het feit dat iedereen die ik zie, verrast is dat ze mij zien.
Begrijp me niet verkeerd, ik hou er van om mij vrienden te zien. Iedereen die ik een vriend noem, maakt mij aan het lachen en brengt mij altijd van mij verveling af.
Alleen om weer terug te zijn in een plaats waar je vaarwel tegen gezegd heb? Dat voelt gewoon niet juist.
Alsof ik hier eigenlijk niet hoor te zijn.
Vanaf morgen (of technisch gezien vandaag) ben ik aan het helpen met verhuizen naar Nieuwegein.
Mijn pa'tje heeft een huisje gekocht daar en mijn oude huis moet toch op een gegeven moment leeg.
Dus vanaf vandaag en Zondag ben ik aan het verven/schoonmaken en dan Maandag beginnen we met alles te verhuizen.
Nu heb ik gehoord dat ik misschien in het oude huis kan blijven. Wat goed is, anders had ik 2 weken van extreme verveling.
Alleen vanaf 8 Augustus heb ik hier geen TV en Internet verbinding meer.
En zoals jullie wel weten, ben ik een tv en internet geek en kan niet zonder.
Dus dilemma, dilemma, dilemma.
Guess that's what you get if you're not suppose to be where you are right now.
Dus ter conclusie, ik ben nu in Nederland. Een plek waar ik volgens contracten en afscheidsfeestje niet meer hoor te zijn.
Natuurlijk ben ik ook wel blij hier te zien, anders zag ik mijn vrienden voor een erg lange tijd niet.
1 ding is zeker, 15 Augustus ben ik sowieso uit dit land. Nu hopen dat mensen het niet raar gaan vinden dat ondanks ik ''Adios'' heb gezegd, ik nog steeds hier ben om ze te irriteren.
Dus ter aller laatste conclusie en dan ga ik naar bed;
Lieve mensen, laat je horen :) ik wil me niet 2 weken vervelen in hartje Nederland.
En als ik voor een reden in Nieuwegein ben, zoek me op! Haha.
Of, geef me een slaapplek.

Trusten!
x

Let's start our journey.

Dus hier ga ik tegenwoordig al mijn verhaaltjes (voor het slapen gaan), dag informatie, dingen dat ik intressant vind en waarschijnlijk ook dingen dat ik heb meegemaakt (de reden waarom ik dit uberhaupt begonnen ben) aan jullie laat lezen.

Veel plezier met lezen en als jullie niet lezen.. ach, het is in ieder geval leuk voor mij om me gedachtes ergens op te schrijven. Misschien komt dit ooit nog is van pas. Je weet wel, wanneer ik me Nederlands vergeet.